Rechts op de foto zie je Elly, die linker ben ik. Elly is een nicht van mijn moeder en in die hoedanigheid heeft Elly héél vroeger wel eens op mij, en mijn broertje gepast als mijn ouders op pad waren in de avond. Dat vond Elly leuk. “Je was altijd zo’n leuk en grappig kereltje vroeger”, aldus Elly.

In de jaren die volgden kwamen Elly en ik elkaar vervolgens geregeld tegen in Haarlem, omdat haar moeder naast mijn oma woonde, maar ook bij Onze Gezellen Honkbal & Softbal zagen we elkaar geregeld. Er was dus altijd wel iets van contact tussen Elly en mij in de jaren die volgde.

Elly was nu op zoek naar een andere auto. En als een goed oud oppas betaamt ga je dan naar dat leuke en grappige kereltje van vroeger wat nu een autobedrijf heeft. Zo gaat dat. Elly kwam bij mij langs op de zaak en nadat we eerst gezellig hadden bijgepraat, kwamen de wensen van Elly voor wat betreft een andere auto ter sprake. Ik moest Elly helaas teleurstellen, want ik had op dat moment niet staan waar ze naar op zoek was.

Maar omdat ik het gewoon té leuk vond dat Elly bij mij kwam voor een andere auto beloofde ik haar om voor haar op zoek te gaan naar een auto die wél aan haar wensen zou voldoen. We namen nog één keer alles door, waarbij Elly heel duidelijk aangaf wat ze graag zou willen, maar vooral ook wat ze nou juist niet wilde. Wel zo handig wanneer ook dat vermeld wordt natuurlijk. 

Binnen een paar weken vond ik deze fraaie Opel Karl Rocks in het wit met pas 54.000 km waar van ik meteen dacht dat dat wel eens de nieuwe auto van Elly zou kunnen gaan worden. Ik belde Elly op met de mededeling dat ik een leuke auto had binnengekregen, en nodigde haar daarbij meteen uit voor een bezichtiging en uiteraard een proefrit. Zo gezegd zo gedaan.

De auto viel in de smaak en de proefrit beviel uitstekend, dus ik had vervolgens een hele blij ‘oud’ oppas in mij kantoor. En ik was zelf ook blij, want ik had weer iemand blij mogen maken n.a.v. een zoekopdracht.

Altijd weer fijn wanneer zoiets lukt, en geloof me, dat went nooit!