Zo’n anderhalve week geleden was ik met het gezin in Zuid-Frankrijk. We hadden het er heerlijk. Lekker gegeten, gedronken, gezwommen, en vooral lekker even helemaal niks. Gewoon lekker vakantie dus en het weer deed ook nog eens goed zijn best, want het was zonovergoten!

We bezochten daar ook het plaatsje Uzès. Dat is een heel mooi dorpje ergens middenin de Ardéche met leuke winkeltjes en terrasjes. Houden wij van.

En daar ergens midden in het centrum van Uzès viel mijn oog plotseling op een garagedeur die geopend werd door een meneer op leeftijd. Zijn vrouw, ook op leeftijd, stond op dat moment al buiten de garage te wachten. Niet veel later reed meneer hun auto uit de garage, en wat bleek :  er kwam een werkelijk prachtige Citroën 2CV (ok, een eend) in (inmiddels redelijk) zeldzame Charleston uitvoering naar buiten rijden.

Meneer stapte vervolgens uit, om heel galant, zijn vrouw in de auto te helpen, en deed daarna het vouwdak van de 2CV (ok, eend dus) open, waarna ze wegreden met de geopende cabriokap voor een fijn ritje met hun prachtige oldtimer op hun oude dag.

Ik vond het een prachtig gezicht en keek er toch ook wel een beetje vol bewondering naar. Dat je samen op die leeftijd zoiets kan, en mag doen moet heerlijk

zijn dacht ik bij mezelf. En stiekem fantaseerde de picknickmand, inclusief een kleedje, een flesje wijn en het stokbrood met paturain in de kofferbak erbij, die meneer en mevrouw dan zouden gaan nuttigen op een heel mooi plekje in de schaduw ergens in de Ardéche.

ps, zo’n Citroen 2CV in Charleston uitvoering is hier in Nederland serieus geld waard geworden, en onder de €10.000,- niet meer te vinden. En hele mooie exemplaren kruipen vandaag de dag zelfs al richting  de €15.000,-